خانواده های زندانیان سیاسی چهارشنبه با تجمع در مقابل دفتر دادستان تهران اعتراض خود را نسبت به رفتارهای صورت گرفته با خانواده زندانیان و همچنین زندانیان در بند دولت کودتا اعلام کردند. این خانواده ها در بیانیه ای به تشریح آخرین وضعیت و نتایج این تجمع پرداختند.
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:بسم الله رب المظلومينيا زينب! يا زينب
ما خانوادههاي زندانيان سياسي طبق وعده خود در بيانيه دوازدهم، امروز رأس ساعت 11 صبح مقابل دادستاني تهران تجمع آرامي را آغاز كرديم در حالي كه عكسهاي عزيزانمان را همراه با شعار «زنداني سياسي آزاد بايد گردد»، در دست داشتيم. هدفمان اعتراض به احكام سنگين صادره در دادگاههايي بود كه با عدول از موازين قانوني تشكيل شد و خواستار تبديل قرار بازداشت موقت عزيزانمان به قراري خفيفتر (وثيقه يا كفالت) بوديم
نه صدا و سيماي جمهوري اسلامي صدايمان را به مردم رسانيد و نه هيچ رسانه دولتي ديگري ناقل پيام حقمان بود؛ با اعتقاد به شعار هر شهروند يك رسانه براي گرفتن هرگونه بهانه كه موجب مخدوش شدن حقانيت ما شود، در برابر تمناي رسانههايي كه تاكنون صداي ما را به هم وطنانمان رساندهاند، سكوت كرديم تا ببينيم آيا تفاوتي در وضعيت ما و عزيزانمان حاصل ميشود يا خير؟چهارماه و نيم صبر و سكوتمان را كه در تمام اين مدت تنها با شعار «الله اكبر» و «زنداني سياسي آزاد بايد گردد» شكسته بوديم، اين بار در جلوي داد ستاني فرياد كرديم تا آنان كه معني واژه داد را مي فهمند اگر قصد ستاندنش را ندارند، به جاي نجواي پشت پرده رسما و علنا اعلام كنند. اين بار برخلاف همه مراجعات فردي و جمعي پيشين، ما را براي شنيدن حرفهايمان به دفتر دادستان فراخواندند. حرفهايي كه بخش اندكي از آن در تنها ملاقات سهساعته هفته گذشته تعداد محدودي از خانوادهها بيان شده بود و قول رسيدگي داده شده بود به شرط سكوت و حفظ آرامش ما خانوادهها. ما بناي سكوت داشتيم و پناه بردن به درگاه خالق احد و واحدمان و التجاء و استعانت به حضرتش. اما زياده خواهان زورمدار خلوتمان با محبوب را نيز نپسنديدند و با هجومي سبعانه و توهين آميز به منزل شخصي برگزار كننده مراسم، زن و مرد را دستبند زدند و شبانه همراه بردند با ادعاي داشتن حكم دادستان كه امروز دروغين بودن اين ادعا روشن شد. ما را به دفتر دادستان خواستند و تصور ما اين بود كه قرار است از همسران، مادران، پدران و فرزندان بازداشت شدگان بي گناه دلجويي شود اما دريغ از يك كلام محبت آميز و استفاده از واژگان مهرآميز
امروز تجمع ما يك اعتراض دسته جمعي بود به همه تخلفات صورت گرفته از ابتداي بازداشتها تا كنون كه عزيزانمان، جگرگوشگانمان، ياران وفادارمان، پدران و مادرانمان دربندند و بعضا در سلول انفرادي و تحت فشار بازجو يا به قول آقايان كارشناس؛ و كاش كارشناسي هم در سيستم قضايي ما وجود داشت كه درد خانواده ها را مي فهميد و به مسئولين آموزش مي داد كه بايد رعايت حال خانواده زنداني بشود. آن هم خانواده زنداني سياسي بي گناه كه به دليل ماه ها دوري و تحمل ظلمي آشكار، آستانه تحملش پايين آمده و لبريز از درد و خشم است. كاش كسي بود به آقايان آموزش مي داد كه اگر التيام بخش دل هاي دردمند نيستند، با رفتارشان و نيش كلامشان آتش درون آنان را شعله ور نكنند.
ما خانواده هاي زندانيان سياسي تا رسيدن به مقصودمان كه همانا آزادي عزيزانمان است، دست از دعا و ندبه و استغاثه به درگاه حضرت حق برنمي داريم و نداي يازهرا و يازينبمان روز به روز رساتر مي شود و در راه حق جويي مان سپاسگزار همراهي ها و هم دلي هاي مردم آگاه و مهربان سراسر كشور عزيزمان هستيم.
امروز وعده هاي دادستان محترم را مبني بر نافذ بودن حكم و دستور ايشان، آزادي قريب الوقوع تعدادي از زندانيان، ترس نداشتن از حضور وكيل تعييني در دادرسي ها و رسيدگي به شكايات وارده درباره تخلفات در اين زمينه و فراهم كردن امكان ملاقات هاي حضوري منظم تا زمان آزادي كه حق قانوني و اوليه بازداشت شدگان و خانواده هاي آنان است، پذيرفتيم و اميدواريم به يمن ولادت رضاي آل محمد(ص) با تحقق اين وعده ها رضايت خانواده ها جلب، حقوق مسلم بازداشت شدگان استيفا و منافع ملي كشور و مصالح نظام تامين گردد و نيازي به تجمع دوم خانواده ها كه بيش از گذشته نيازمند اعتماد آرامش و امنيت هستند، نباشد.ما خانواده هاي زندانيان سياسي همچنين به حمايت از فرزندان مومن و روزه دارمان در سراسر كشور روز هشتم از ماه هشتم امسال را روزه سياسي خواهيم گرفت و در هنگام افطار باز هم براي آزادي زندانيان بي گناهمان و رهايي كشور عزيزمان از فتنه كينه توزان دعا خواهيم كرد.
من الله التوفيق و عليه التكلان
جمعي از خانواده هاي زندانيان سياسي6/8/1388
